Hee manager, hoe manage jij jezelf??

Een manager is ook (maar) een mens. Een met een privéleven en met een lijf en alle daarbij behorende ups en downs. Het managen van je personeel is nog tot daar aan toe, het is je expertise en je floreert hierin. Misschien ben je een topmanager, een CEO...lees vooral verder

 Ben jij zo iemand die zijn/haar eigen sores makkelijk opzij zet? Iemand die niet zeurt, treuzelt, uitstelt? Ben jij die positieve optimist?

Dan stel ik je nu een paar vragen:

  •  Zijn er dingen die gedurende de dag almaar de kop opsteken in de vorm van ‘vage’ gevoelens of gedachten?
  •  Heb je lichamelijke klachten die net niet voldoende ernstig zijn om je ziek te melden of om naar de dokter te gaan?
  •  Heb je (vage) angsten over de toekomst, over je relatie, je opgroeiende kinderen, je werk?
  •  Ziet NIEMAND aan jou wat zich werkelijk afspeelt van binnen? Zelfs jouw naasten niet?

Zelf kan je hier misschien ook een paar vragen bij zetten die meer op jouw persoonlijke situatie slaan (je kunt hierbij denken aan gebrek aan nachtrust, onrust, wegvluchten in fantasieën, iets teveel alcohol, geïrriteerd reageren op je naasten, onverklaarbare agressie, somberheid enz.)

Even voor de goede orde:

Ik wil jou niet aanpraten dat er vanalles mis is.

Ik wil jou wel bewust maken dat de persoon waar we het hier over hebben, heel goed is geworden in het onderdrukken van zogenaamde zwakheden, emoties, angsten. Hij heeft zich daar nooit mee bezig gehouden, ging liever in een volgende versnelling en zette zijn onrust zo om in daden. Dat werkte heel goed. Tot aan dit moment….

En daarom is de vraag om nu eens nietsontziend en eerlijk bij jezelf te rade te gaan of je gelukkig bent zowel in je werk- als in je thuissituatie. Zo simpel is het eigenlijk.

Simpel maar misschien wel even wennen. Je bent er inmiddels helemaal aan gewend om je beter (leuker, sterker, blijer, zekerder) voor te doen… Om de werkelijke onrust geen aandacht te geven…

Wat gebeurt er als je die onrust gaat herkennen?

Ten eerste ga je INZIEN dat alle onderdrukken uiteindelijk leidt tot groter worden van hetgeen onderdrukt wordt!

Dus angst onderdrukken maakt je angstiger, somberheid onderdrukken maakt je somberder, woede enz…

Hoe beter je in staat bent om die emoties te onderdrukken, om ze niet te voelen, hoe groter de kans dat straks de bom barst.

explosion nuclear bomb in ocean

En dat is niet wat je wilt.

Wat je wel wilt is controle, kalmte en rust en focus. Toch?

En wanneer je PRETENDEERT om kalm en rustig te zijn, gefocust en in controle terwijl er eigenlijk onderhuids iets heel anders aan de gang is dan ben je niet in “allignment” wat in het Nederlands zoveel betekent als dat je het ene doet terwijl iets anders roept om aandacht. Je doet dan eigenlijk iets wat je niet zou moeten doen of je doet iets niet wat je wel zou moeten doen…

Je WILT graag positief zijn maar er zit een andere negatieve overtuiging onder die veel harder roept. Alleen je bent (nog) niet getraind om naar deze stem te luisteren, je hebt jezelf eerder getraind om NIET naar deze stem te luisteren…

En het is helaas nu eenmaal zo dat die onbewuste overtuiging altijd de baas is en jou het leven zuur maakt. Hoe goed je ook je best doet om er een positieve wending aan te geven.

 WAT IS NOU DE OPLOSSING?

Geef jezelf eens de gelegenheid en de tijd om de weggemoffelde emoties en overtuigingen er te laten zijn.

Verwelkom ze, geef ze wat ruimte en luister naar jezelf. Ookal zijn dit niet de stemmen die je graag hoort, luister, voel en doe maar alsof je een kind op schoot neemt dat het wat moeilijk heeft. Daar sluit je toch ook de deur niet voor? En als je het soft vindt klinken doe het dan toch maar !

Te veel mensen denken dat je door die deksel van de put een beetje te openen totaal in de war zal raken of dat je nooit meer gaat stoppen met je schuldig voelen of woedend zijn! Het tegendeel is waar. Je komt snel dichter bij je rust, kalmte en focus!

Doe het als een experiment en voer de tijd een beetje op iedere keer als je dit gaat doen. Eerst misschien maar 2 minuten. En steeds een beetje meer, een beetje langer. Dat alles (wat er toch al is) er gewoon eens even MAG zijn.

Vragen of opmerkingen?

Graag hieronder iets achterlaten!

Vind je het moeilijk om dit alleen te doen? Bellen!

 

Reacties

  1. Betty zegt:

    Mooi…..en heel moeilijk en heel herkenbaar!

    • hoi Betty, een beetje late reply, ik zag dit pas vandaag! Het is zeker herkenbaar maar dat het moeilijk is dat ben ik niet met je eens hoor! Het lijkt moeilijk, dat is waar maar als je het eenmaal gaat doen dan valt het eigenlijk reuze mee en dan kan je gewoon kleine stapjes gaan zetten. Steeds een beetje vaker doen en een beetje sneller herkennen!! Als je eenmaal hebt ervaren hoe moeiteloos het kan gaan, dan ga je het nog leuk vinden ook!

Laat wat van je horen

*